NIKS ZOALS HET “HOORT”

De gebaande paden trokken nooit mijn interesse, ik kleurde liever buiten de lijntjes. Koos vooral wat andere niet kozen met enkele modeflaters tot gevolg. En nog steeds ben ik niet bang om een gewaagde keus te maken, nu niet meer in de mode maar in mijn werk, met tegenwoordig vaak juist succes als uitkomst.

Waar mijn creatieve brein bij toneelles zich al vroeg ontwikkelde, leerde ik zodra ik de middelbare school af kwam om mij ook op andere manieren creatief uit te drukken op de kunstacademie. Daar studeerde ik af als interieurarchitect. Dat moest en zou ik worden, dus dat werd ik.

 

VERTROUWEN OP GEVOEL

Maar eigenlijk voelde ik toen al dat het grafische werk mij veel beter lag. Inmiddels heb ik geleerd om juist op mijn gevoel te vertrouwen en daar ook vanuit te werken. En heb ik dit uit leren breiden bij Poetry Circle, een opleiding waarin ik mijn eerste stappen zette in storytelling en spoken word.
En waar mijn drang naar onbespreekbare onderwerpen beschrijven aangewakkerd werd.

 

BUITEN DE LIJNTJES KLEUREN

Die drang om dingen anders aan te pakken werd ook tijdens mijn eerste keer als trouwambtenaar weer vervuld: een bruidspaar zocht iemand die iets anders met woorden kon dan de doorsnee babs. Ik vond het heerlijk om de vrijheid te krijgen om echt op zoek te gaan naar een invulling die uniek was en bij hen paste. Daarna wist ik: dit is waarmee ik mij onderscheid, ik zorg dat je geen dertien-in-een-dozijn krijgt. Zowel in mijn grafische werk als in mijn werk met woorden.

Dat doe ik nog. In beeld en woord vertel ik mijn eigen of andermans verhaal. Ik zoek naar verbinding en herkenning zodat wat ik voor jou maak, je goed laat voelen. Alsof het er altijd al was en bij je hoort.

Wat kan ik voor jou vertellen?